பிரபாகரன்

இன்னும் சிலர் பிரபாகரன் இருக்கிறார் என்று சொன்னாலும் இப்போது இந்திய அரசு ராஜீவ் கொலை வழக்கிலிருந்து பிரபாகரன் பேரையும் போட்டு அம்மன் பேரையும் நீக்கி இருக்கிறது. தடா நீதிபதி தட்சிணாமூர்த்தி

The case against the absconding accused A1 Prabhakaran and A2 Pottu Amman, alias Shanmuganathan Sivasankaran, is hereby dropped and the charges against them ordered abated

என்று கூறி இருக்கிறார்.

இரண்டு ஆச்சரியங்கள்.

  1. இன்னுமா ராஜீவ் கேஸ் நடக்கிறது? (ஒரு வேளை தீர்ப்பில் பிரபாகரனை பிடிக்க வேண்டும் என்று இருந்து அதை இப்போது நீக்கி இருக்கிறார்களோ?)
  2. சி.பி.ஐ. ரிப்போர்ட் வர இவ்வளவு நாளா?

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஈழம்

தொடர்புடைய சுட்டி: என்டிடிவி செய்தி

Advertisements

கிழக்கு பதிப்பகம் ஹரன் பிரசன்னா தான் இலங்கைக்கு போய் வந்த அனுபவம் பற்றி இட்லிவடை தளத்தில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். இந்த இன்ஸ்டால்மெண்டில் இலங்கைத் தமிழர்கள் நிலை பற்றி எழுதி இருக்கிறார். இது பூரா பூரா anecdoctal பதிவு மட்டுமே. அது தெரியுமா இது தெரியுமா என்று ஆரம்பிக்காதீர்கள். ஆனால் கட்டாயமாக படியுங்கள்! ஓர் excerpt:

ராணுவம் சண்டையின்போது பொதுமக்களின் மீதும் தாக்குதல் நடத்தியதும் உண்மை. அதேபோல இயக்கமும் சிறுவர்களையும் பொது மக்களையும் கேடயமாகப் பயன்படுத்தியதும் உண்மை என்றார். ராணுவம் பயன்படுத்திய குண்டு பாஸ்பரஸ் குண்டுகள். ஒரு குண்டை எறிந்தால், அது ஒன்பது குண்டாகப் பிரிந்து தாக்குமாம். மேலே பட்டால் அந்த இடமே ரணமாகிக் கொப்பளித்துவிடுமாம். (ஒருவித புன்னகையுடன், இதை சப்ளை செய்தது உங்கட இந்தியாதான் என்றார்.)

மட்டகிளப்பிலிருந்து கேம்புக்கு தப்பிப்பதைத் தடுக்க, இயக்கம் பல்வேறு யுத்திகளைச் செயல்படுத்தியதாம். அதில் ஒன்று, அங்கே இருக்கும் ராணுவத்தவர்கள் பெண்களை பாலியல் பலாத்காரத்துக்கு உட்படுத்துகிறார்கள் என்பது. ஆனால் அப்படி நடந்தது குறைவுதான் என்றார். உடனே அப்படி நடக்கவே இல்லை என்று சொல்லிவிடமுடியாது, நடந்தது என்றும் சொன்னார். ஆனால் புலிகள் சொன்ன அளவு நடக்கவில்லை என்றார். சட்டென, உங்கட ஐபிகேஎஃப் செய்ததைவிடக் குறைவுதான் சிங்களவர்கள் செய்தது என்றும் சொன்னார். ஐபிகேஎஃப்பும் எல்லா இடங்களிலும் அப்படி நடந்து கொள்ளவில்லை என்றும், ஆனால் சில இடங்களில் மிக மோசமாக நடந்துகொண்டது என்றும் சொன்னார்.

செஞ்சோலை படுகொலை பற்றிச் சொன்னார். பள்ளியில் படிக்கும் சிறார்களை இரு நாள் பயிற்சிக்கென வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் சென்றது இயக்கம். பயிற்சி கொடுத்தால் நிச்சயம் ராணுவம் அழிக்கும் என்று தெரிந்தே இதைச் செய்தார்கள். ராணுவத்துக்கு பயிற்சி பெறுவது பள்ளி சிறார்களா எனத் தெரியுமா தெரியாதா என்று உறுதியாகச் சொல்லமுடியவில்லை. முதல் குண்டு விழவும், பயிற்சி அளித்தவர்கள் சிறார்களை ஓடிச் சென்று வண்டியில் ஏறச் சொன்னார்கள். பயந்து போன பிள்ளைகள் வண்டியில் ஏறவும் வண்டியிலும் குண்டு விழுந்தது. படுகொலை ராணுவம் செய்ததுதான் என்றாலும், பயிற்சிக்கென அழைத்துச் சென்றது இயக்கம்தான் என்றார்.

கறுப்பு வெள்ளை என அடித்துவிடும் விஷயம் இல்லை இது. எல்லாருமே குற்றவாளிகள்தான் என்று எனக்கு ஒரு நினைப்பு உண்டு. புலிகளுக்கு வாழ்வா சாவா பிரச்சினை, கேடயமாக இருந்து கூட நாலு தமிழர்கள் செத்தாலும் இயக்கம் வாழ வேண்டும் என்று நினைத்திருக்கலாம். இலங்கை அரசுக்கும் “போருக்கு” முற்றுப்புள்ளி வைத்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம், விரும்பி சேர்ந்த புலிகளுக்கும் கட்டாயப்படுத்தி சேர்க்கப்பட்ட புலிகளுக்கும் இடையே வித்தியாசம் பார்ப்பது கஷ்டம், அதனால் எல்லாரையும் அடிப்போம் என்று கிளம்பி இருக்கிறார்கள். ஆனால் பாருங்கள் நடுவில் புகுந்து இந்த பாஸ்ஃபரஸ் குண்டு சப்ளை செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் என்ன இந்தியாவுக்கு? புலிகளை ஒழிப்பது strategically important என்று யாரோ ஒரு ஃபாரின் ஆஃபீஸ் பாபு தீர்மானித்திருக்கிறார்!

ஹ. பிரசன்னாவின் நண்பர் மேலும் சொல்கிறார் –

பிரபாகரன் இறந்த அன்று எப்படி உணர்ந்தீர்கள் என்றேன். சட்டென அவர் இறந்துட்டதா இன்னும் தெரியலையே என்றார். பின்னர், 3 மாத காலம் நடந்த சண்டையின் வெறுப்பில் பிரபாகரன் மீது கடும் கடுப்பில் இருந்தோம். ஆனால் அவர் இறந்ததாகச் சொன்ன அன்று ரொம்ப வருத்தப்பட்டோம் என்றார். இனி ஏதேனும் பிரச்சினைகள் என்றால் என்ன செய்வது என்றும் தோன்றியதாகச் சொன்னார். ஆனால் இலங்கை ராணுவம் அவரது உடல் போன்ற ஒன்றையும், அவரது முகம் போன்ற ஒன்றையும் வைத்து பொய் சொல்லிவிட்டதாகச் சொன்னார். உண்மை என்றால் ஏன் அவரது உடலை பொது மக்கள் அஞ்சலிக்கு வைக்கவில்லை என்று கேள்வி எழுப்பினார்.

சிரிசபாரத்தினம் இறந்த நாளிலிருந்து பிரபாகரனுக்கு எதிர்ப்பு நிலை எடுப்பவன் நான். ஆனால் ஹ. பிரசன்னாவின் நண்பர் சொல்வது போலத்தான் நானும் பிரபாகரனின் மரணச் செய்தி கேட்டபோது வருத்தப்பட்டேன். ஈழத் தமிழர்களுக்கு இருந்த பெரும் பாதுகாப்பு அரண் தகர்ந்துவிட்டது என்று தோன்றியது. ஆனால் பிரபாகரன் இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறார் என்று என்னால் நம்பமுடியவில்லை.

இனி மேலாவது விடிவு வந்தால் சரி.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஈழம் பக்கம்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ஹரன் பிரசன்னாவின் பதிவு
பிரபாகரன் மறைவு?
பிரபாகரன் – ஒரு மதிப்பீடு


பிரபாகரன்

பிரபாகரன்

பிரபாகரனின் குறைகள் என்னவென்றுதான் பல நாளாக கத்திக் கொண்டிருக்கிறேன். அதற்காக அவர் நிறைகளே இல்லாத மனிதர் இல்லை. புலிகளின் நோக்கங்களும் தவறானவை இல்லை.

எண்பதுகளில் பிரபாகரன் இந்தியாவுக்கு வந்தபோது அவருக்கு சில ஆயிரம் பேர் கொண்ட படை இருந்திருக்குமா என்பதே சந்தேகம்தான். லாஜிஸ்டிக்சுக்கு தமிழக ஆதரவு இன்றியமையாததாக இருந்தது. எம்ஜிஆரும், கலைஞரும், ராவும், இந்திராவும் ராஜீவும் அவர்கள் பின்னால் நின்றிராவிட்டால் கஷ்டம்தான்.

ஒரு பக்கம் பலம் வாய்ந்த ஒரு எதிரி; இன்னொரு பக்கம் தான் சொன்னபடி நடக்க வேண்டும் என்று மிரட்டும் அதிக பலம் வாய்ந்த “நண்பன்”. நண்பனின் ஆதரவுக்காக தன்னை போன்ற பலரிடம் பலத்த போட்டி. சுய பலம் கம்மி. பலம் என்று ஒன்றுதான் இருந்தது – தன் குறிக்கோளை எந்த சூழ்நிலையிலும் காம்ப்ரமைஸ் செய்துகொள்ளாத தன்மை. ஒரு நல்ல தலைவனுக்கு அது அவசியம்.

அந்த கனவுக்கு பின்னால் பல இலங்கை தமிழர்கள் வந்தார்கள். அவரை தலைவனாக ஏற்றுக் கொண்டார்கள். தான் பட்ட காயங்களுக்கு அவர் மட்டுமே பழி வாங்க முடியும் என்று நினைத்தார்கள். அவர் சொன்னால் உயிரையும் கொடுக்க சித்தமாக இருந்தார்கள் – கொடுத்தார்கள்.

இலங்கை தமிழர்கள் மட்டும் இல்லை, இந்தியத் தமிழர்களுக்கும் அவர் ஹீரோவாகத்தான் இருந்தார். ராஜீவ் கொலை வரைக்கும அவரை எதிர்த்து கருத்து சொல்லும் தமிழர்கள் மிக குறைவு. எனக்கு தெரிந்து சோ ராமசாமி ஒருவர்தான் அவரை எதிர்த்து கூப்பாடு போட்டார். சோவை சீரியஸாக எடுத்துக் கொள்பவர்கள் மிக குறைவு. யாரும் இதையும் சீரியஸாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. எம்ஜிஆரின் ஆதரவு அவருக்கு இருந்துகொண்டேதான் இருந்தது. கலைஞருக்கு நிச்சயமாக எம்ஜிஆர் ஆதரிக்கும் மனிதர் என்பது மனக்குறையாக இருந்திருக்கும் – ஆனால் அதை வெளியே காட்டிக்கொள்ள முடியாத நிலை. அவரது வழக்கமான வாய்ச்சொல் வீரம் புலிகளுக்கு ஆதரவாக வெளிப்பட்டது. IPKF-ஐ எதிர்த்து ஸ்டேட்மென்ட் எல்லாம் விட்டார். பாண்டி பஜாரில் துப்பாக்கியால் சுட்டால் என்ன, பத்மநாபா செத்தால் என்ன, பிரபாகரனின் செல்வாக்கு தமிழ்நாட்டில் வளர்ந்துகொண்டேதான் போனது. (பகத் சிங் அபுல் கலாம் ஆசாத்தை கொன்றால் அவரை கொண்டாடுவோமா என்ன?) அவரை விட்டால் ஈழத் தமிழர்களுக்கு வேறு கதி இல்லை என்ற இமேஜ் வளர்ந்துகொண்டே போனது. அதில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை.

அவருக்கு இந்தியாவிலிருந்து ஏற்பட்ட முதல் பின்னடைவு ராஜீவ்-ஜெயவர்த்தன ஒப்பந்தம். அது நல்ல விஷயம் என்பது என் உறுதியான கருத்து. அந்த ஒப்பந்தம் உண்மையிலேயே நிறைவேறி இருந்தால் இன்றைக்கு அளவுக்கு விஷயம் மோசமாக போயிருக்காது. ஆனால் இலங்கை தமிழர்களும் புலிகளும் அதை ஏற்றுக்கொள்வார்கள் என்று காரண்டி கொடுக்க ராஜீவ் யார்? இந்தியா யார்? ராஜீவுக்கு நோபல் பரிசு கனவு இருந்திருக்க வேண்டும், ஜெயவர்த்தனாவுக்கு குஷியாக இருந்திருக்கும். அனுபவம் இல்லாத ராஜீவை ஜெயவர்த்தன மாட்டிவிட்டுவிட்டார்.

கொஞ்சம் விட்டுக்கொடுத்திருந்தால், தன் ஈகோவை மறந்து செயல்பட்டிருந்தால், பிரபாகரன்தான் இலங்கைக்கு உட்பட்ட ஈழத்தின் பெரும் தலைவரகா வந்திருப்பார். ஆனால் அப்போதே பிரபாகரனுக்கு தனி ஈழம்தான் ஒரே தீர்வு, இதெல்லாம் நடக்காத விஷயம் என்று உறுதியாக தோன்றி இருக்க வேண்டும். அவரது சிந்தனை தவறு என்று சொல்வதற்கில்லை, மிக ஆழமான காயங்களை சுமந்தவர் அவர். ஒப்பந்தம் நடக்க ஒரு சான்ஸ் கொடுத்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும் என்று இப்போது நான் பெருமூச்சு விடலாம், ஆனால் காயங்களை நான் சுமக்கவில்லை. நெருப்பு எப்படி சுடும் என்று தீக்குளித்தவனுக்குத்தான் தெரியும். சிங்களர்களை நம்ப முடியாது என்று பிரபாகரன் நினைத்திருந்தால் அது ஆச்சரியம் இல்லை. ஒப்பந்தத்தால் இந்தியா பட்ட நஷ்டங்களுக்கு நான் ராஜீவைதான் பொறுப்பாக்குவேன், பிரபாகரனை அல்ல.

சக போராளிகளை கொல்வது பாட்டுக்கு நடந்துகொண்டேதான் இருந்தது. சிரிசபாரத்னம், பத்மநாபா, அமிர்தலிங்கம் என்று ஒரு பெரிய லிஸ்ட். அதை பற்றி எதிர்கருத்து தெரிவித்தவர்கள் மிக கம்மி. அந்த தைரியத்தில்தானோ என்னவோ, ராஜீவை கொல்ல ஆள் அனுப்பினார். அது பெரிய முட்டாள்தனம். கொஞ்சம் கூட அறிவில்லாத செயல். இந்திய தமிழர்களின் ஆதரவு ஒரே நாளில் முக்கால்வாசி கரைந்துவிட்டது. ஒரு தாக்குதலால் தன் இயக்கத்துக்கு எவ்வளவு பாதிப்பு ஏற்படும் என்று கணிக்கத் தெரிய வேண்டும். அது தெரியாத பிடிவாதக்காரரால் இயக்கத்தை காப்பாற்றுவது கஷ்டம்தான்.

ஆனால் காப்பாற்றினார். பெரும் அளவுக்கு இந்திய ஆதரவு கரைந்துபோனாலும், தாக்கு பிடித்தார். இலங்கை அரசுக்கு பெரும் தலைவலியாக இருந்தார். தனி ஈழம் என்று ஒரு நாடு உருவாகவில்லையே தவிர significant நிலப் பரப்பை தன் கண்ட்ரோலில் வைத்திருந்தார். ஆனால் சர்வ தேச அளவில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார். புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களின் ஆதரவில், பணத்தில், இன்னும் தமிழ் நாட்டில் எஞ்சி இருந்த ஆதரவில் சமாளித்தார்.

அவர் மீது எனக்கு பலமான எதிர்ப்பு கருத்துகள் இருக்கின்றன. ஆனால் அவர் மறைவு ஈழத்தமிழர்களுக்கு நஷ்டம் என்றே கருதுகிறேன். அவர் உயிரோடு இருக்க மாட்டாரா என்ற நப்பாசை எனக்கு கொஞ்சம் இருந்தது, ஆனால் இப்போது புலிகளே சொல்லிவிட்டார்கள்.

பெரும் லட்சிய வேகம் உள்ளவர், வீரர், கொண்ட கொள்கையை எந்த சூழ்நிலையிலும் காம்ப்ரமைஸ் செய்து கொள்ளாதவர். ஆனால் எதிர்ப்பு காட்டும் ஒவ்வொருவரையும் வஞ்சம் வைத்து அழிக்கும் தன்மையும், சக போராளிகளை, சொந்த சகோதரர்களை அதிகாரத்துக்காக கொல்லும் கயமையும், எங்கேயோ இருக்க வேண்டிய ஒரு தலைவனை வீழ்த்திவிட்டன. அவர் சைமன் பொலிவர் போன்று, கரிபால்டி போன்று சரித்திரத்தில் இடம் பெற வேண்டியவர். இப்படி முடிந்தது பெரிய துரதிருஷ்டம். ஆனால் எத்தனையோ தவறுகள் செய்திருந்தாலும், பல ஈழத் தமிழர்களுக்கு இழப்பு ஏற்படுத்தி இருந்தாலும், அவர் ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஹீரோதான். ஈழத் தமிழர்களுக்காக உண்மையிலேயே கடைசி வரை போராடியவர் என்பதை என்னை போன்ற எதிர்ப்பாளர்களும் மறுக்க முடியாது.

தொடர்புடைய மற்ற பதிவுகள்
ஈழ தமிழர்கள், புலிகள் பற்றிய பதிவுகளின் தொகுப்பு


பிரபாகரன்

பிரபாகரன்

நான் புலிகளை எதிர்ப்பவன். புலிகள் பலம் பெறுவது, புலிகள் ஆட்சி செய்யும் தமிழ் ஈழம் போன்றவை தமிழர்களுக்கு long term-இல் பாதகமாகவே அமையும் என்று நினைப்பவன்.

Paradoxically, பிரபாகரன் இறந்திருந்தால் அதுவும் தமிழர்களுக்கு பாதகமாகவே அமையும் என்று நினைக்கிறேன்.

புலிகளை பற்றி எழுதப்பட்ட மறுமொழிகள் பல தமிழர்கள் படுகொலை செய்யப்படுவதற்கு அவர்களும் ஒரு முக்கிய காரணம் என்று சொல்லி இருந்தன. சிலர் ஒரு படி மேலேயே போய் இலங்கை அரசை விட இன்று புலிகள்தான் தமிழர்களுக்கு தீங்கு விளைப்பவர்கள் என்று எழுதி இருந்தார்கள். அவர்கள் சொல்வதில் ஓரளவாவது உண்மை இருக்கத்தான் செய்கிறது. புலிகளால் தமிழர்களுக்கு unadulterated நன்மை விளைந்தது/விளைகிறது என்று நான் சொல்லமாட்டேன்.

ஆனால் இன்று ராஜபக்சே, இலங்கை அரசு have the upper hand என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. இன்று தமிழர்களுக்கு உரிமை கொடுப்பது, கொடுக்காமல் இருப்பது எல்லாம் அவர்கள் இஷ்டம், அவர்கள் சவுகரியம். இந்திய அரசு கொஞ்சம் பிரஷர் கொடுக்கலாம். ஆனால் புலிகள், பிரபாகரன் ஆகியோரால் விளையும் ப்ரெஷரை விட இது பல மடங்கு குறைவு. யாரை கண்டு அவர்கள் இனி மேல் பயப்பட வேண்டும்?

பல குறைகள் இருந்தாலும், பிரபாகரன் இறந்திருந்தால் அது ஈழத் தமிழர்களுக்கு இழப்புதான்.


முந்தைய பதிவு இங்கே. அங்கே விட்டுப் போன சில கேள்விகளை இங்கே பதித்திருக்கிறேன்.

புலிகள் ஆதரவு ஈழத் தமிழர்களிடம் நிறைந்து காணப்படுகிறதே?
அவர்களுக்காக இன்று போராடும் ஒரே அமைப்பு புலிகள்தான். இருந்த வேறு அமைப்புகள் எல்லாவற்றையும் புலிகள் அழித்துவிட்டார்கள். அவர்களுக்கு வேறு சாய்ஸ் இல்லை. வேறு என்ன செய்வார்கள்? (ப்ரியா போன்றவர்கள் புலிகள் ஆதரவு ஒரு myth என்று கூறுகிறார்கள்)

அனேகமாக ஒவ்வொரு ஈழத் தமிழரும் – புலம் பெயர்ந்தவர்களும் சேர்த்துத்தான் – இழப்புகளை நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ அனுபவித்திருக்கிறார்கள். நேரடியாக இழப்பு இல்லாதவர்களின் பெரியப்பா, மாமா, மச்சினி, யாராவது எதையாவது இழந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் வலி எப்படிப்பட்டது என்று மூன்றாவது மனிதர்களான நானும் நீங்களும் சொல்ல முடியுமா? அடிபட்டவர்கள் தங்களுக்காக போராட மிஞ்சி இருக்கும் ஒரே அமைப்பான புலிகளை ஆதரிப்பதும் குறைந்த பட்சம் அடி வாங்காமல் பாதுகாப்பான சூழ்நிலையில் உட்கார்ந்து கொண்டு லாஜிக் பேசும் என்னை போன்றவர்களிடம் கடுப்பாக நாலு வார்த்தை பேசுவதும் அதிசயமா என்ன? அவர்கள் பேசட்டும், பேச வேண்டும். அவர்கள் நம் சகோதரர்கள். நம்மால் முடிந்தால் உதவி செய்வோம். இல்லை என்றால் ஆறுதலாக நாலு வார்த்தையாவது சொல்வோம். அவர்களோடு நமக்கு கருத்து வேற்றுமை இருக்கலாம். சகோதரர்களுக்குள் கருத்து வேற்றுமை இருக்காதா என்ன? அவர்கள் எத்தை தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்ற நிலையில் இருக்கிறார்கள். அது கூட புரியாவிட்டால் எப்படி?
அதற்காக இந்திய இறையாண்மையை காம்ப்ரமைஸ் செய்து கொள்ள சொல்லவில்லை. நம் எல்லைகளுக்குள் நம்மால் முடிந்ததை செய்வோம். உதாரணமாக அடுத்த கேள்வியை பாருங்கள்.

இப்போது இந்தியாவில் இருக்கும் புலிகள் மீதான தடை நீக்கப்பட வேண்டுமா?
கூடாது. பிரபாகரன் in absentia கோர்ட்டில் விசாரிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டவர். தடை நீக்கப்பட்டால் அது நீதிமன்றத்தை கிள்ளுக்கீரையாக்கிவிடும். இந்தியாவில் இப்போது இருக்கும் அமைப்புகளில் நீதி மன்றம்தான் ஓரளவு நம்பிக்கை தரும் ஒரே அமைப்பு. அதையும் கிள்ளுக்கீரையாக்குவது முட்டாள்தனம். அதனால் இந்திய அரசு பிரபாகரனிடம் பேசவே கூடாது என்பதில்லை. ஒரு அரசுக்கு தொடர்பு கொள்ள பல வழிகள் இருக்கின்றன.

இலங்கையில் இன்று நடப்பது genocide-ஆ?
ஆம். ப்ரியா போன்றவர்கள் இதில் புலிகளுக்கும் பங்குண்டு என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால் முக்கிய குற்றவாளி இலங்கை அரசே என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் இல்லை.

போர் நிறுத்தம் நல்ல விஷயமா?
ஆம். நடக்கும் genocide நிற்க வேண்டும் என்பதில் என்ன சந்தேகம்?

போர் நிறுத்தம் புலிகளுக்கு லாபம் தரும் விஷயமாயிற்றே?
நெல்லுக்கு இறைத்த நீர் புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம். genocide நின்றால் சரி.

இலங்கை அரசு போரை நிறுத்தாது என்று தெளிவாக தெரியும்போது தமிழ் நாட்டில் கூக்குரலிட்டு என்ன பயன்?
போர் நிறுத்தம் நடைபெறாது என்பது உண்மைதான். ஆனால் கத்தினால் தமிழர் காம்ப்கள் நிலை முன்னேறலாம். இலங்கை அரசு தன அரசியல் சட்டத்தை மாற்ற ஆரம்பிக்கலாம். அதனால் கத்தத்தான் வேண்டும். கொஞ்சம் புத்திசாலித்தனமாக கத்தினால் நல்லது. புலிகள் ஆதரவு குரல் குறைந்தால் இலங்கை அரசு நாம் சொல்வதை கொஞ்சமாவது கேட்க வாய்ப்பு இருக்கிறது.

ராஜீவ்-ஜெயவர்தன ஒப்பந்தம் போட இந்தியாவின் வல்லரசு கனவும் ஒரு காரணமா?
சந்தேகம் இல்லாமல். ராஜீவ் இலங்கையில் அமைதி வந்தால் தனக்கு நோபல் பரிசு கிடைக்கும் என்று கனவு கண்டிருப்பார். அந்த ஒப்பந்தம் நிறைவேறி இலங்கையில் அமைதி வந்திருந்தால் அவருக்கு நோபல் பரிசு கொடுப்பது சரியே. பிள்ளையார் பிடிக்கப் போய் குரங்காய் முடிந்த விஷயம் அது.

புலிகள் தலைமையில் தனி ஈழம் அமைவது நல்ல விஷயம் இல்லை என்றால் தமிழர்களுக்கு வேறு யார்தான் தலைமை தாங்குவது?
புலிகளை விட்டால் வேறு தலைமை இல்லை. ப்ராக்டிகலாக யோசிக்க வேண்டி இருக்கிறது.

கலைஞரை நம்பவே முடியாதா?
முடியாது. அவர் உலகம் குடும்பம், கட்சி, டிவி, பதவி என்று குறுகிவிட்டது. வெளி உலகம் என்றால் சினிமாகாரர்களின் விழாக்கள், வெட்டித்தனமான பேட்டிகள் அவ்வளவுதான்.

ஜெவின் மனமாற்றம் நம்பக் கூடியதா? அவர் ஈழம வேண்டும் என்று முழங்குவாரா?
எனக்கு சுத்தமாக நம்பிக்கை இல்லை. ஆனால் ஒரு பிரபல கட்சி தலைவர் இப்படி வெளிப்படையாக சொல்வது இலங்கை, இந்திய அரசுகளின் மீது அழுத்தம் கொடுக்கும். அந்த வகையில் கொஞ்சம் நன்மைதான். (வானதி சொன்னதை யோசித்துப் பார்த்தபோது இப்படி தோன்றுகிறது)

ஈழ மக்களின் மீது உண்மையான அக்கறை யாருக்காவது இருக்கிறதா?
வைக்கோ, நெடுமாறன். ஆனால் அவர்களின் வெளிப்படையான, கண்மூடித்தனமான புலி ஆதரவு அவர்களது effectiveness-ஐ குறைக்கிறது.

புலிகளை அறிவுபூர்வமாக யாராவது எதிர்க்கிறார்களா?
சோ. அவர் சிரிசபாரத்னம் கொலைக்கு முன்பே அவர்களை எதிர்த்தவர் என்று நினைவு.

புலிகள் வேறு ஈழத் தமிழர்கள் வேறு என்று உண்மையாக நினைத்து ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவு கொடுக்கும் யாராவது?
எனக்கு தெரிந்து யாருமில்லை. புலிகள் = ஈழத் தமிழர்கள் என்ற கருத்தைத்தான் தமிழக தலைவர்கள், ஊடகங்கள் பரப்புகின்றன. இது தமிழ் நாட்டுக்கு வெளியே ஈழத் தமிழர்களுக்கு பெரிய disadvantage.


அனல் பறக்கும் வாதங்களும் எதிர் வாதங்களும் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. நான் பேசுவது நல்ல விஷயம் என்று நம்புபவன். மாற்று கருத்துகள் வரவேற்கப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவன். ரதி, ப்ரியா, வானதி மற்ற அனைவருக்கும் கருத்துகளை எழுதியதற்காக நன்றி!

நான் எங்கே நிற்கிறேன் என்று இந்த பதிவில் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன். இரண்டாவது பகுதி இங்கே.

புலிகள்:
புலிகள் ஈழம் வேண்டும் என்று போராடுவது தவறான செயலா?
இல்லவே இல்லை.
ஒரு அரசாங்கம் பிறப்பு, பேசும் மொழி, மத நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றை வைத்து உங்களை இரண்டாம் தர குடிமகனாக சட்ட பூர்வமாக நடத்த முயற்சிக்கும்போது; அரசு எந்திரம் இந்த அடிப்படையில் மக்களை ஒடுக்கும்போது; போராடுவது தவறே இல்லை. போராடுவதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை. அஹிம்சை ஓரளவுதான், சில சூழ்நிலைகளில் மட்டும்தான் பயன் தரும்.

பிறகு புலிகளையும பிரபாகரனையும் நான் ஏன் எதிர்க்கிறேன்?
புலிகள் இலங்கை அரசோடு, சிங்களவர்களோடு மட்டும் போராடவில்லை. சக போராளிகளையும், கருத்து வேற்றுமை உள்ள அனைவரையும் வஞ்சம் வைத்து கொல்கிறார்கள். ஈழ விடுதலை என்பது அவர்கள் சொல்லும் வழியிலே, அவர்கள் தலைமையிலே மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள்.

புலிகள் தலைமையில் ஒரு தனி ஈழம் அமைவது நல்ல விஷயமா?
இல்லை.
புலிகள், பிரபாகரன் ஃபாசிஸ்ட்கள். அவர்கள் தலைமையில் அமையும் எந்த ஆட்சியும் நல்லது இல்லை.

ராஜீவ்:
புலிகள் ராஜீவை கொலை செய்ததை கண்டிக்கப்பட வேண்டியதா?
கடுமையாக கண்டிக்கப்பட வேண்டியது.
எல்லா இந்தியர்களும் எதிர்க்க வேண்டிய விஷயம் இது. இதற்கெல்லாம் ஏன் எதிர்க்க வேண்டும் என்று விளக்கம் சொல்லிக் கொண்டிருக்க முடியாது.
இது புலிகளும் ஈழத் தமிழர்களும் கூட கண்டிக்க வேண்டியது என்பது என் உறுதியான கருத்து. வெறும் பழி வாங்கும் உணர்ச்சியால் நடந்த கொலை இது. மக்கள் நலத்தில் அக்கறை உள்ள எந்த தலைவனும் கடந்த கால கசப்புகளை மட்டுமே நினைவில் வைத்துக் கொண்டு செயல்படக் கூடாது. ப்ராக்டிகலாகவும் யோசிக்க வேண்டும். இந்த ஒரு கொலைதான் இந்தியர்களை புலிகளுக்கு எதிராக திருப்பியது. இன்று நிலை கொஞ்சம் மாறி இருந்தாலும் தமிழர்களும் புலிகளுக்கு எதிராக செயல்பட இது ஒன்றுதான் முக்கிய காரணம். அதற்கு முன்னால் புலிகளுக்கு எதிராக கருத்து சொன்ன தமிழர்கள் வெகு சிலரே. பிரபாகரனின் மிக பெரிய முட்டாள்தனமான செயல் இது.

ராஜீவ் – ஜெயவர்தன ஒப்பந்தம் நல்ல விஷயமா?
ஆம்.

பிறகு புலிகள் அதை ஏன் எதிர்த்தார்கள்?
பிரபாகரன் ஒரு பிடி மண்ணாக இருந்தாலும் போதும், அது என் கண்ட்ரோலில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்ததால்.

ஒப்பந்தம் ஏன் தோல்வி அடைந்தது?
அனுபவம் இல்லாத ராஜீவை ஜெயவர்தன மாட்டி விட்டுவிட்டார். ராஜீவ் புலிகளை, பிரபாகரனை, பிரபாகரனின் பிடிவாதத்தை, அவரது “என் வழி தனி வழி” மனப்பான்மையை குறைத்து மதிப்பிட்டுவிட்டார். ஆப்பெடுத்த குரங்கு போல ஆகிவிட்டது ராஜீவின் நிலை.

IPKF அத்து மீறியதா?
என்னால் ஆதாரம் காட்ட முடியாது. ஆனால் எந்த ராணுவமும் அத்து மீறி இருக்கும் என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் இல்லை. போலீஸ் திருடர்களை அடிக்கக் கூடாதுதான். ஆனால் அடிப்பதே இல்லை என்று யாராவது நம்புகிறீர்களா?

இலங்கை அரசு:

இலங்கை அரசை ஆதரிக்க வேண்டுமா?
இல்லவே இல்லை.
புலிகள் செய்த/செய்யும் தவறுகள் பரங்கிமலை அளவு என்றால் இலங்கை அரசு செய்த/செய்யும் தவறுகள் இமய மலை அளவு. Period.

தமிழ் நாடு:

தமிழர்களின் தவறு என்ன?
புலிகள் பற்றிய குற்ற/எதிர்ப்பு உணர்ச்சியில் நாம் ஈழத் தமிழர்களின் கஷ்டங்களை தமிழர்கள் அல்லாத இந்தியர்களிடம் விளக்க தவறி விட்டோம். உதாரணமாக இந்த தளம் தமிழில்தானே இருக்கிறது?
மற்ற இந்தியர்கள் தமிழர்கள் உணர்ச்சிவசப்படுகிறார்கள், ஆ ஊ என்றால் தீக்குளிக்கிறார்கள் தீயில் எரிகிறார்கள், (யாரையா தீயில் எரிவதை தீக்குளித்தல் என்ற அழைப்பது?), ஈழம் என்றால் அறிவு பூர்வமாக, ப்ராக்டிகலாக பேசுவதில்லை என்றுதான் நினைக்கிறார்கள். வைக்கோதான் காங்கிரசுக்கும், பா.ஜ.க.வுக்கும், மற்ற தேசிய தலைவர்களுக்கும் தெரிந்த ஈழத் தமிழர் ஆதரவுக் குரல். உணர்ச்சிவசப்படாமல் வைக்கோவுக்கு பேசவே தெரியாது. வேறு என்ன நினைப்பார்கள்? இல்லை என்றால் கலைஞர் மாதிரி பதவிக்காக ஜால்ரா அடிப்பார்கள்; இல்லை ஜெ மாதிரி குட்டையை குழப்புவார்கள். தமிழ் நாட்டின் முகங்கள் மிகவும் polarised ஆக இருக்கின்றன. வைக்கோவுக்கும் சோவுக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு குரல் எங்கே?

தமிழர் தலைவர்களின் தவறு என்ன?
தலைமை வகிக்கும் தகுதி இல்லாதவர்கள். ஸ்டண்ட் அடிப்பதே குறி.
சிதம்பரம் போன்றவர்கள் என் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக குரல் எழுப்பவதில்லை?

இன்று என்ன செய்ய வேண்டும்?
முதலில் ப்ராக்டிகலாக யோசிக்க வேண்டும். பழைய கசப்புகளையே நினைத்து செயல்படக்கூடாது.

இலங்கை அரசு என்ன செய்ய வேண்டும்?
Ideally, போரை நிறுத்த வேண்டும். ஆனால் இது நடக்கப் போவதில்லை. நீங்கள் இலங்கை அரசின் நிலையிலிருந்து யோசித்துப் பாருங்கள். 25 வருஷ போருக்கு பின் இன்று வெற்றி கைக்கெட்டும் தூரத்தில் இருக்கிறது. புலிகளை அனேகமாக அழித்து விடலாம் என்ற நிலை. போரை நிறுத்தினால் அது புலிகள் இயக்கம் மீண்டும் வலிமையோடு உயிர்த்தெழ உதவும். அப்படி செய்ய இலங்கை அரசுக்கு என்ன பைத்தியமா இத்தனை நாள் தமிழர்கள் செத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள், இன்னும் சில ஆயிரம் பேர் செத்தால் என்ன ஆகிவிடும் என்றுதானே யோசிப்பார்கள்? இலங்கை அரசு போரை தொடரத்தான் போகிறது.

போரை நிறுத்தப் போவதில்லை என்றால் அடுத்த நிலை என்ன?
தமிழர் காம்ப்களை செஞ்சிலுவை சங்கமோ, ஐ.நா.வோ பார்வை இட வேண்டும். அவர்களை நல்லபடி நடத்த வேண்டும்.
அரசியல் சட்ட மாற்றங்கள் இப்போதே ஆரம்பிக்க வேண்டும். இவற்றை செய்தால் இலங்கை அரசுக்கு propaganda வெற்றி கிடைக்கும்.

புலிகள் என்ன செய்ய வேண்டும்?
Ideally, தனி ஈழம் கோரிக்கையை விட்டுவிட்டு, இலங்கை அரசோடு ஒத்துழைக்க வேண்டும். இதுவும் நடக்கப் போவதில்லை. காயங்கள் மிக ஆழமானவை, புலிகளின் மனோநிலையும் அப்படிப்பட்டதில்லை.

அப்படி என்றால் புலிகளுக்கு அடுத்த நிலை என்ன?
போரில் ஈடுபடாத தமிழர்களை ஒரு பாதுகாப்பு வளையமாக பயன்படுத்தாதீர்கள். எனக்கு நிச்சயமாக அப்படி நடக்கிறதா என்றெல்லாம் தெரியாது. ஆனால் அப்படி செய்ய புலிகள் நிலையில் இருக்கும் எவருக்கும் தோன்றத்தான் தோன்றும்.
இழப்புகளை எவ்வளவு தூரம் குறைத்துக் கொள்ள முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் குறைத்துக் கொண்டு தப்பிப்பதுதான் இப்போதைக்கு சிறந்த வழி. எதிர்காலத்தில் மீண்டும் வலிமை பெற முயற்சிக்கலாம்.

இந்தியா என்ன செய்ய வேண்டும்?
இலங்கை ராணுவத்துக்கு எந்த உதவியும் செய்யக் கூடாது.
இங்கே வரும் இலங்கை தமிழர்களை ஆதரிப்போம். கல்வி, மருத்துவ வசதி, சுலபமாக தொழில் செய்ய கடன் வசதி, குடியுரிமை ஆகியவை கொடுக்கப்பட வேண்டும். இலங்கை தமிழர்கள் தம் காலில் நிற்க முடிந்த உதவிகள் செய்ய வேண்டும்.
இலங்கை அரசின் மீது diplomatic pressure இருந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். தமிழர் காம்ப்கள் ஊடகங்கள், செஞ்சிலுவை சங்கம், ஐ.நா. ஆகியவை சுலபமாக அணுகும் நிலையில் இருக்க, அரசியல் சட்டம் இப்போதே மாற்றப்பட, எதிர்கால அரசியல் அமைப்பு இப்படி இருக்கும் என்று வரையறுக்கப்பட இப்போதே pressure இருந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

தமிழர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?
ஈழத் தமிழர் படும் கஷ்டங்களை எடுத்து சொல்லுங்கள். ஆங்கில பத்திரிகைகள், பதிவு தளங்கள் ஆகியவற்றில் ஏன் இலங்கை பிரச்சினை பேசப்படுவதில்லை? இந்தியாவில் இருந்து வரும் டாப் டென் ஆங்கில பதிவுகள் எப்போது இலங்கை பிரச்சினையை பற்றி பேசின? அவர்கள் இலங்கை அரசுக்கு ஆதரவாக பேசினாலும் பரவாயில்லை, முதலில் தங்கள் கருத்துகளை பதிக்க வேண்டும். அந்த் ஆரம்பம் இல்லாவிட்டால் ஒன்றுமே நடக்கப் போவதில்லை. As a tactical step, நீங்கள் புலிகளை ஆதரித்தாலும் இப்போதைக்கு அவர்களை பற்றி பேசாதீர்கள். நீங்களும் ஆங்கிலத்தில் பதிவிடுங்கள்!
காங்கிரஸ்காரர்களை பிடியுங்கள். கலைஞர் மண் குதிரை. சண்டைக்காரன் காலில் விழுவதே இப்போதைக்கு நல்லது. அவர்கள் வாயை திறக்க வேண்டும். அதற்கு முயற்சி செய்யுங்கள்!


ரதி என்ற நண்பரோடு இணைய தளத்தில் சில சண்டைகள் போட்டிருக்கிறேன். ரதி புலம் பெயர்ந்த இலங்கைத் தமிழர். புலிகளின் தீவிர ஆதரவாளர். அவரது வாழ்க்கை அனுபவங்களை பற்றி அவர் எதார்த்தமாக சொன்ன சில விஷயங்களை வைத்து பார்க்கும்போது அவரது அந்த தேர்வு புரிந்து கொள்ளக்கூடியதுதான். நானோ புலம் பெயர்ந்த தமிழன். ஒரு 25 வருஷங்களாக புலிகள், குறிப்பாக பிரபாகரன் ஃபாசிஸ்ட் என்று நினைப்பவன். எங்களுக்குள் கருத்து வேறுபாடு இருப்பதும், வேறு வேறு perspective-கள் இருப்பதும் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய விஷயம்தானே! ஆனால் எங்கள் இருவருக்கும் ஒரு விஷயத்தில் முழு உடன்பாடு இருக்கிறது – இப்போது இலங்கையில் நடப்பது genocide, இந்தியா இலங்கை ராணுவத்துக்கு எந்த உதவியும் செய்யக்கூடாது.

ஆனால் ரதி நான் மதிக்கும் இணைய நண்பர்களில் ஒருவர். இணைய தளத்தில் பதிவு எழுதுவதின் பெரிய பலனே ரதி, சேதுராமன், டோண்டு, சாரதா, நல்லதந்தி, சுபாஷ், முரளி, சூர்யா, அரை டிக்கெட், போன்ற பலரோடு ஏற்பட்ட பழக்கம்தான்.

காங்கிரஸ்தான் இலங்கை தமிழர்களை பொறுத்த வரை நல்ல சாய்ஸ் என்ற பதிவு ரதிக்கு உடன்பாடு இல்லாதது. அவரை நான் கேட்டிருந்தேன் – ஒரு இலங்கைத் தமிழர் என்ற முறையில் யார் ஆட்சிக்கு வந்தால் நல்லது என்று நினைக்கிறீர்கள் என்று. அவர் அளித்த பதில் மிக அருமையாக இருந்தது. அதை இங்கே பதிவாக போட்டிருக்கிறேன். ஓவர் டு ரதி!

//தேர்தலுக்கு பிறகு எந்த கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தால் இலங்கை தமிழர்களுக்கு நல்லது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?//

அரசியல், கட்சிகள், அரசியல் தலைவர்கள் என்ற கருத்தியல் எல்லா நாட்டிலும் ஒரே மாதிரிதான் உள்ளது என்பது என் கருத்து. அரசியல்வாதிகளுக்கும் கட்சிகளுக்கும், வாக்காளர்களும் தொண்டர்களும் பகதர்களாக மட்டும் இருப்பதால் அரசியல்வாதிகள் அவர்களை பகடைக்காய்களாக வைத்து பரமபதம் ஆடுகிறார்கள். ஆட்சியில் உட்கார்ந்தவுடன் தங்கள் சொந்த நலன்களைப்பற்றி மட்டுமே சிந்திக்கிறார்கள். பக்தர்களை மறந்துவிடுகிறார்கள், அடுத்த தேர்தல் வரும்வரை. இதற்கு இந்தியாவும்/தமிழ்நாடும் விதிவிலக்கல்ல. இந்தியாவின் அரசியல் நாங்கள் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் ஈழத்தமிழர்களின் வாழ்வோடும் கலந்துவிட்டது.

ஆனாலும், நான் எந்த இந்தியா/தமிழ்நாடு கட்சிக்கோ அல்லது அரசியல்வாதிக்கோ அபிமானி கிடையாது. அது கூட எங்கள் ஈழப்பிரச்சனையை வைத்து இவர்கள் அரசியல் நடத்துவதால் தான். அதுபோக, தமிழ்நாட்டு தமிழர்களுக்காவது உண்மையாக இருக்கிறார்களா? அதுவுமில்லை.

தேசிய அளவில் இந்தியாவில் எந்த கட்சியாவது ஒட்டு மொத்த இந்தியர்களின் அபிலாசைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறதா?பெரும்பாலும் சாதி அல்லது வேறு ஏதோ ஒரு விடயத்தை ஒவ்வொரு மாநிலமும் அதன் கட்சியும் முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. மாநில அளவில் கட்சிக்களுக்கிடையில் குத்துச்சண்டை போடாத குறையாக ஆட்சி நடத்துகிறார்கள். ஒட்டுமொத்த இந்தியர்களின் அபிலாசைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்த எந்த கட்சியும் தேசிய அளவில் கிடையாது. இதில் நான்/நாங்கள் எந்த கட்சியை நம்புவது. அது தவிர, தமிழ்நாட்டை தவிர வேறு எந்த மாநிலத்துக்காவது ஈழத்தமிழனில் அக்கறையுள்ளதா? தேசிய அளவில் எந்த கட்சியாவது ஈழத்தமிழன் பிரச்சனையை பேசுகிறதா?

ஆனால், இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் ஏதாவது மாற்றம் கொண்டுவந்தால் அல்லது அதற்கு எந்த கட்சியாவது ஆதரவளித்தால் அதன் பிறகு பார்க்கலாம். இன்னும் இந்திராவின் காலத்தில் உருவாக்கிய வெளிநாட்டுக்கொள்கையின் அடிப்படையிலேயே ஈழப்பிரச்சனையை அணுகினால் எந்த கட்சியையும் நாங்கள் எப்படி நம்புவது. எந்த கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் எங்கள் விடுதலையை நாங்கள் தான் போராடிப் பெறவேண்டும் என்ற நிலைதான் எங்களுக்கு. இந்தியா எங்களுக்கு விடுதலையை பெற்றுதரும் என்று நம்ப ஈழத்தமிழன் முட்டாளும் அல்ல. இருந்தாலும், ஈழத்தமிழனின் இன‌ப்படுகொலைக்கு துணை போகாத, எங்கள் ஈழவிடுதலையை தங்கள் தேசிய நலனுக்காக நசுக்க நினைக்காத எந்த கட்சியும் எனக்கு சம்மதம். அப்படி ஒர் தேசிய அளவிலான கட்சி இந்தியாவில் உள்ளதா?

ரதி சொல்வது மாதிரி இந்திரா காலத்திலிருந்து நமது அணுகுமுறை மாறத்தான்வில்லை. இந்தியாவின் நலனுக்காக ஈழத் தமிழரை ஒரு pawn ஆக கருதும் மனநிலைதான் உள்ளது. இந்திரா போராளிகளை வைத்து இந்தியாவை தெற்கு ஆசிய வல்லரசாக ஆக்க நினைத்தார். ராஜீவ் அதை தொடர்ந்தார் – ஆனால் அகலக் கால் வைத்துவிட்டார். புலிகளின் சம்மதம் இல்லாமல் அவர் போட்ட ஒப்பந்தம் மிக மோசமான பின் விளைவுகளை ஏற்படுத்தியது. (அதற்கு காரணம் புலிகளின் ஃபாசிஸ்ட் மனநிலை, புலிகளை அற்பமாக ராஜீவ் நினைத்தது) ராஜீவ் மரணத்துக்கு பிறகோ புலிகளை அடக்க எத்தனை தமிழர் செத்தாலும் பரவாயில்லை என்ற மனநிலை இருக்கிறது.

ரதியோடு எனக்கு எத்தனையோ கருத்து வேறுபாடு இருந்தபோதும் இந்த கருத்தை நான் மனப்பூர்வமாக ஏற்கிறேன்.