முந்தைய பதிவு இங்கே. அங்கே விட்டுப் போன சில கேள்விகளை இங்கே பதித்திருக்கிறேன்.

புலிகள் ஆதரவு ஈழத் தமிழர்களிடம் நிறைந்து காணப்படுகிறதே?
அவர்களுக்காக இன்று போராடும் ஒரே அமைப்பு புலிகள்தான். இருந்த வேறு அமைப்புகள் எல்லாவற்றையும் புலிகள் அழித்துவிட்டார்கள். அவர்களுக்கு வேறு சாய்ஸ் இல்லை. வேறு என்ன செய்வார்கள்? (ப்ரியா போன்றவர்கள் புலிகள் ஆதரவு ஒரு myth என்று கூறுகிறார்கள்)

அனேகமாக ஒவ்வொரு ஈழத் தமிழரும் – புலம் பெயர்ந்தவர்களும் சேர்த்துத்தான் – இழப்புகளை நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ அனுபவித்திருக்கிறார்கள். நேரடியாக இழப்பு இல்லாதவர்களின் பெரியப்பா, மாமா, மச்சினி, யாராவது எதையாவது இழந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் வலி எப்படிப்பட்டது என்று மூன்றாவது மனிதர்களான நானும் நீங்களும் சொல்ல முடியுமா? அடிபட்டவர்கள் தங்களுக்காக போராட மிஞ்சி இருக்கும் ஒரே அமைப்பான புலிகளை ஆதரிப்பதும் குறைந்த பட்சம் அடி வாங்காமல் பாதுகாப்பான சூழ்நிலையில் உட்கார்ந்து கொண்டு லாஜிக் பேசும் என்னை போன்றவர்களிடம் கடுப்பாக நாலு வார்த்தை பேசுவதும் அதிசயமா என்ன? அவர்கள் பேசட்டும், பேச வேண்டும். அவர்கள் நம் சகோதரர்கள். நம்மால் முடிந்தால் உதவி செய்வோம். இல்லை என்றால் ஆறுதலாக நாலு வார்த்தையாவது சொல்வோம். அவர்களோடு நமக்கு கருத்து வேற்றுமை இருக்கலாம். சகோதரர்களுக்குள் கருத்து வேற்றுமை இருக்காதா என்ன? அவர்கள் எத்தை தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்ற நிலையில் இருக்கிறார்கள். அது கூட புரியாவிட்டால் எப்படி?
அதற்காக இந்திய இறையாண்மையை காம்ப்ரமைஸ் செய்து கொள்ள சொல்லவில்லை. நம் எல்லைகளுக்குள் நம்மால் முடிந்ததை செய்வோம். உதாரணமாக அடுத்த கேள்வியை பாருங்கள்.

இப்போது இந்தியாவில் இருக்கும் புலிகள் மீதான தடை நீக்கப்பட வேண்டுமா?
கூடாது. பிரபாகரன் in absentia கோர்ட்டில் விசாரிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டவர். தடை நீக்கப்பட்டால் அது நீதிமன்றத்தை கிள்ளுக்கீரையாக்கிவிடும். இந்தியாவில் இப்போது இருக்கும் அமைப்புகளில் நீதி மன்றம்தான் ஓரளவு நம்பிக்கை தரும் ஒரே அமைப்பு. அதையும் கிள்ளுக்கீரையாக்குவது முட்டாள்தனம். அதனால் இந்திய அரசு பிரபாகரனிடம் பேசவே கூடாது என்பதில்லை. ஒரு அரசுக்கு தொடர்பு கொள்ள பல வழிகள் இருக்கின்றன.

இலங்கையில் இன்று நடப்பது genocide-ஆ?
ஆம். ப்ரியா போன்றவர்கள் இதில் புலிகளுக்கும் பங்குண்டு என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால் முக்கிய குற்றவாளி இலங்கை அரசே என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் இல்லை.

போர் நிறுத்தம் நல்ல விஷயமா?
ஆம். நடக்கும் genocide நிற்க வேண்டும் என்பதில் என்ன சந்தேகம்?

போர் நிறுத்தம் புலிகளுக்கு லாபம் தரும் விஷயமாயிற்றே?
நெல்லுக்கு இறைத்த நீர் புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம். genocide நின்றால் சரி.

இலங்கை அரசு போரை நிறுத்தாது என்று தெளிவாக தெரியும்போது தமிழ் நாட்டில் கூக்குரலிட்டு என்ன பயன்?
போர் நிறுத்தம் நடைபெறாது என்பது உண்மைதான். ஆனால் கத்தினால் தமிழர் காம்ப்கள் நிலை முன்னேறலாம். இலங்கை அரசு தன அரசியல் சட்டத்தை மாற்ற ஆரம்பிக்கலாம். அதனால் கத்தத்தான் வேண்டும். கொஞ்சம் புத்திசாலித்தனமாக கத்தினால் நல்லது. புலிகள் ஆதரவு குரல் குறைந்தால் இலங்கை அரசு நாம் சொல்வதை கொஞ்சமாவது கேட்க வாய்ப்பு இருக்கிறது.

ராஜீவ்-ஜெயவர்தன ஒப்பந்தம் போட இந்தியாவின் வல்லரசு கனவும் ஒரு காரணமா?
சந்தேகம் இல்லாமல். ராஜீவ் இலங்கையில் அமைதி வந்தால் தனக்கு நோபல் பரிசு கிடைக்கும் என்று கனவு கண்டிருப்பார். அந்த ஒப்பந்தம் நிறைவேறி இலங்கையில் அமைதி வந்திருந்தால் அவருக்கு நோபல் பரிசு கொடுப்பது சரியே. பிள்ளையார் பிடிக்கப் போய் குரங்காய் முடிந்த விஷயம் அது.

புலிகள் தலைமையில் தனி ஈழம் அமைவது நல்ல விஷயம் இல்லை என்றால் தமிழர்களுக்கு வேறு யார்தான் தலைமை தாங்குவது?
புலிகளை விட்டால் வேறு தலைமை இல்லை. ப்ராக்டிகலாக யோசிக்க வேண்டி இருக்கிறது.

கலைஞரை நம்பவே முடியாதா?
முடியாது. அவர் உலகம் குடும்பம், கட்சி, டிவி, பதவி என்று குறுகிவிட்டது. வெளி உலகம் என்றால் சினிமாகாரர்களின் விழாக்கள், வெட்டித்தனமான பேட்டிகள் அவ்வளவுதான்.

ஜெவின் மனமாற்றம் நம்பக் கூடியதா? அவர் ஈழம வேண்டும் என்று முழங்குவாரா?
எனக்கு சுத்தமாக நம்பிக்கை இல்லை. ஆனால் ஒரு பிரபல கட்சி தலைவர் இப்படி வெளிப்படையாக சொல்வது இலங்கை, இந்திய அரசுகளின் மீது அழுத்தம் கொடுக்கும். அந்த வகையில் கொஞ்சம் நன்மைதான். (வானதி சொன்னதை யோசித்துப் பார்த்தபோது இப்படி தோன்றுகிறது)

ஈழ மக்களின் மீது உண்மையான அக்கறை யாருக்காவது இருக்கிறதா?
வைக்கோ, நெடுமாறன். ஆனால் அவர்களின் வெளிப்படையான, கண்மூடித்தனமான புலி ஆதரவு அவர்களது effectiveness-ஐ குறைக்கிறது.

புலிகளை அறிவுபூர்வமாக யாராவது எதிர்க்கிறார்களா?
சோ. அவர் சிரிசபாரத்னம் கொலைக்கு முன்பே அவர்களை எதிர்த்தவர் என்று நினைவு.

புலிகள் வேறு ஈழத் தமிழர்கள் வேறு என்று உண்மையாக நினைத்து ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவு கொடுக்கும் யாராவது?
எனக்கு தெரிந்து யாருமில்லை. புலிகள் = ஈழத் தமிழர்கள் என்ற கருத்தைத்தான் தமிழக தலைவர்கள், ஊடகங்கள் பரப்புகின்றன. இது தமிழ் நாட்டுக்கு வெளியே ஈழத் தமிழர்களுக்கு பெரிய disadvantage.

Advertisements

சமீபத்தில் சுப.வீரபாண்டியன் இலங்கை தமிழர் பற்றி கொடுத்த பேட்டி ஒன்றை கண்டேன். அந்த போஸ்ட்கள் இங்கே, இங்கே.

அவருடன் எனக்கு நிறைய வேறுபாடுகள் இருக்கின்றன. படித்த கொஞ்சத்தை வைத்துக்கொண்டு இதை உறுதியாக சொல்ல முடியாது – ஆனால் அவருக்கும் பிராமண எதிர்ப்பு வெறி இருப்பது போல இருக்கிறது. அவர் கலைஞருக்கு அனாவசியத்துக்கு சப்பைக்கட்டு கட்டுவது போல இருக்கிறது. ஆனால் அவர் இலங்கை பிரச்னை பற்றி சொல்லி இருக்கும் சில கருத்துகள் எனக்கு சரி என்று படுகின்றன.

நான் ஏழெட்டு நாட்களுக்கு முன்னால் எழுதிய மறுமொழி இன்னும் ஏற்கப்படவில்லை போலிருக்கிறது. அது இங்கே.

சுப. வீ. அவர்களே, தமிழ் தேசியவாதம் என்றால் என்னவென்று சரியாக புரியவில்லை. உங்கள் அறிமுகப் பக்கங்களை படித்தும் புரியவில்லை. கொஞ்சம் விளக்க முடியுமா?

தனி ஈழம் கேட்டால் தனி தமிழ் நாடு கேட்பார்கள் என்பதெல்லாம் அனாவசிய பயம்தான். இந்தியா ஆயுதம் விற்காவிட்டால் சீனா விற்கும் என்பதும் அயோக்கியத்தனமான வாதம்தான். (இப்படித்தான் ஹிட்லருக்கும் ஆயுதம் விற்றிருப்பார்கள்.) புலிகளுக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பதே தவறு என்பது பேச்சுரிமையை பாதிக்கும் விஷயம்தான். எனக்கு சட்ட நுணுக்கங்கள் புரியவில்லை – அதனால் எங்கே சட்ட மீறல் ஏற்படுகிறது என்பது புரியவில்லை.

ஆனால் தமிழ் ஈழம் இந்தியாவுக்கு நட்பு நாடாகத்தான் இருக்கும் என்று எப்படி உறுதியாக சொல்லுகிறீர்கள்? பங்களாதேஷ் என்ன இந்தியாவுடன் பிரமாத நட்பு பாராட்டுகிறதா? இத்தனைக்கும் அவர்கள் நாட்டிலிருந்து யாரும் இங்கே வந்து எந்த அரசியல் தலைவரையும் கொல்லவில்லை. புலிகளோ ராஜீவை கொன்றிருக்கிறார்கள், கலைஞருக்கு மிரட்டல் வந்து வைகோ பிரிந்தார், ஜெயலலிதாவுக்கு ஆபத்து இருக்கத்தான் செய்கிறது. தனக்கு விரோதமாக செயல்படும் எல்லாரையும் ஞாபகம் வைத்திருந்து பழி வாங்கும் குணம் புலிகளுக்கு இல்லை என்று நினைக்கிறீர்களா? அமிர்தலிங்கம், உமா மகேஸ்வரன், சிரி சபாரத்னம் போன்றவர்கள் கதி மறந்துவிட்டதா?

சீனாவின் முத்து மாலை நடவடிக்கை என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்கள். அது என்ன முத்து மாலை?

கலைஞர் செய்வது சரி என்று நினைக்கிறீர்களா? எல்லாரும் ராஜினாமா என்றார், எல்லாரும் அப்படியேதான் இருக்கிறார்கள். பிரணாப் போகிறார் என்றார், யாரும் போகவில்லை. நான் கலைஞர் சொல்வது சரி என்று நினைக்கவில்லை – ஆனால் அவர் சொல்வதற்கும் செய்வதற்கும் நிறைய இடைவெளி இருக்கிறது. வைகோ, நெடுமாறன் போன்றவர்களுடன் நான் வேறுபடுகிறேன், ஆனால் அவர்களிடம் இலங்கை தமிழர்கள், புலிகளை பொறுத்தவரையில் எந்த விதமான போலித்தனமும் இல்லை இன்று நினைக்கிறேன். கலைஞருக்கோ கூழுக்கும் ஆசை, மீசைக்கும் ஆசையாக இருக்கிறது. பதவிக்கு சங்கடம் வராத வரையில் இரங்கல் கவிதை எழுதுவேன் என்கிற நிலைமையில் அல்லவா அவர் இருக்கிறார்?

புலிகள் என்றால் இலங்கை தமிழர்கள், இலங்கை தமிழர்கள் என்றால் புலிகள் என்பது உண்மையா இல்லை ஊடகங்கள் உருவாக்கும் மாயையா? புலிகளுக்கு எதிர்ப்பு நிலை எடுக்கும் என் போன்றவர்கள் தமிழர்களுக்கு ஆதரவு நிலை எடுக்க முடியாதா? என்னுடைய ஒரு போஸ்ட் இங்கே

உங்களுடன் பல விதங்களில் நான் வேறுபட்டாலும், உங்களுடைய “இந்தியாவும் தமிழர்களும் என்ன செய்ய வேண்டும்” என்பது எனக்கு சரியாக படுகிறது. இந்திய அரசு இலங்கை ராணுவத்துக்கு உதவி செய்வது என்னதான் ராஜீவின் கொலை ஏற்படுத்திய காயம் இருந்தாலும் பெரிய தவறுதான்.

கடைசியில் பார்ப்பனர்கள் என்று சொதப்பியதுதான் frustrationஐ கிளப்புகிறது. இதற்கு மறுமொழி எழுதும் முன் நான் ஐயர் ஜாதியில் பிறந்தவன் என்று சொல்லியாக வேண்டும். இதை சொன்ன பிறகு பலர் நான் என்ன சொல்கிறேன் என்பதை பற்றி கவலைப்படுவதில்லை, அம்பி என்று ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். டாக்டர் ருத்ரனின் ப்ளாகில் ஒரு முறை Dalit Fury என்ற ஒரு போஸ்டுக்கு மறுமொழி எழுதும் போது இதை சொல்ல மறந்துவிட்டேன். அடுத்த ஒரு மணி நேரத்துக்குள் அவர் உன் ஜெனோடைப் என்ன என்று சந்தேகப்பட்டார் – இது வரையில் நான் கேட்ட எந்த கேள்விக்கும் அவர் பதில் சொல்லவில்லை.

பார்ப்பனர்கள் எந்த விதத்தில் தமிழுக்கு விரோதியாக இருக்கிறார்கள்? சிதம்பரம் தீக்ஷிதர்கள் தேவாரம் பாடக்கூடாது என்பதாலா? இப்படி உங்களுக்கு பத்து விஷயம் தெரியுமா? அப்படித்தான் என்றால் அதே லாஜிக்கை உபயோகித்து இப்படி சொல்வீர்களா? தமிழ் நாட்டில் தலித்கள் மீது நடக்கும் தாக்குதல்களில் அனேகமாக எல்லாமே தேவர் ஜாதியினர் நடத்துவது. தேவர்கள் ஜாதி வெறி பிடித்தவர்கள் என்று எந்த மேடையிலாவது நீங்கள் பேசுவீர்களா? முஸ்லிம்கள் தீவிரவாதிகள் என்று பேசுவீர்களா? (அப்படி பேசினால் நான் அதையும் எதிர்ப்பேன்) என்னை நான் பிறந்த ஜாதியால் பார்ப்பனன் என்று சொல்வீர்கள், பிறகு பார்ப்பனர்கள் தமிழ் விரோதி என்பீர்கள். நான் எல்லாவற்றையும் கேட்டுக்கொண்டு சும்மா இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறீர்களா? > – என்ன கொடுமை சார் இது? என்னுடைய இன்னொரு போஸ்ட் இங்கே


முதலில் தன்னிலை விளக்கம். நான் அய்யர் ஜாதியில் பிறந்தவன்.

இன்று ஜாதி கல்யாணங்களிலும், தேர்தல்களிலும், சில தொழில் உதவிகளிலும்தான் உயிரோடு இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். கவனிக்கவும், கல்லூரி/வேலைக்கான இட ஒதுக்கீடுகளில் இருப்பது ஜாதியின் சூப்பர்செட். அங்கே இருப்பது முற்படுத்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட, மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட ஜாதிகள். ஜாதிக் கலவரங்கள் குறைந்துகொண்டே போகிறது, இன்னும் குறையும் என்று நினைக்கிறேன்.

கலைஞரின் ‘அவாள்” கவிதையைப் படித்ததும் முதலில் கொஞ்சம் கடுப்பு. முதல்வர், பழுத்த அரசியல்வாதி, பார்ப்பனர்கள் எப்போதும் நமக்கு சவால்தான் என்று எழுதியது மிகவும் வருந்தத்தக்கது. இவர் என்ன தமிழ் நாட்டில் பார்ப்பனர் அல்லாதவர்களுக்கு மட்டும் முதலமைச்சரா? ஏதோ அடையாளம் உள்ள ஒரு குழுவையே தனக்கு சவால் என்று ஒரு முதலமைச்சர் சொல்வது அரசியல் சட்டப்படி தவறு இல்லையா?

ஆனால்:
அவருக்கு இப்போது எண்பத்தைந்து வயது இருக்கும். பிறந்து வளர்ந்த முதல் நாற்பது ஐம்பது வருஷங்களுக்காவது அவர் தாழ்ந்த ஜாதி என்பதால் பல அவமானங்களை சந்தித்திருப்பார். அவர் புதிதாக சந்திப்பவர் என்ன ஜாதி என்று கேட்டு அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ளும் காலத்தில் வளர்ந்து பெரியவரானவர். அவரது பிரக்ஞையிலேயே ஜாதி ஊறி இருக்கிறது. அவர் அமைக்கும் கூட்டணிகள், தேர்ந்தெடுக்கும் வேட்பாளர்கள், எல்லா கணக்குகளிலும் ஒரு ஜாதி அடிப்படை இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஏதோ ஒரு தேர்தலில் எத்தனை முதலியார், எத்தனை செட்டியார், எத்தனை தலித், எத்தனை தேவர் தன் கூட்டணி சார்பில் நிற்கிறார்கள் என்று பத்திரிகையில் விளம்பரமே செய்திருந்தார். சான்ஸ் கிடைத்தால் தான் தலித்துகளின் சம்பந்தி என்று சொல்லிக்கொள்வார். (விவாகரத்து ஆகிவிட்டது என்று சொல்லமாட்டார்.) அவர் வீட்டுக் கல்யாணங்களில் கூட யார் யார் எந்த எந்த ஜாதியில் கல்யாணம் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்று பட்டியல் போடுவார்.

இது தவறுதான், ஆனால் இந்த தவறுக்கு அவர் முழு பொறுப்பாளி அல்ல. அவர் வளர்ந்த காலம், சூழ்நிலை, பண்பாடு இவை எல்லாம் ஒரு பெரிய காரணம். அதை அவரால் தாண்டி வரமுடியவில்லை. மனதில் ஆழமாக பதிந்திருக்கும் ஜாதி உணர்வு, தான் தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தவன் என்ற தாழ்வுணர்ச்சி, அவர் பட்டிருக்கும் அவமானங்கள் சில சமயம் வெளிப்படுகின்றன. அதுவும் தன் ஜாதியை தாழ்த்தி வைத்ததற்கு பார்ப்பனர்கள்தான் காரணம் என்ற அடிமனத்து கோபம் இந்த கவிதையிலும், அவ்வப்போது தன்னை “சூத்திரன்” என்று அழைத்துக்கொள்வதிலும், அதே நேரத்தில் ஜெயலலிதா “ஆமாம் நான் பாப்பாத்திதான்” என்று சட்ட மன்றத்திலேயே வெளிப்படையாக சொன்னார் என்று அதை குற்றமாக சொல்வதிலும் நன்றாகவே தெரிகிறது. அதுவும் யாராவது பார்ப்பனர் இவருக்கு எதிராக சென்றுவிட்டால் ஜாதியை வைத்து ஏதாவது குத்திக்காட்டி பேசுவார். கவனிக்கவும், பேச்சு மட்டும்தான். பூணூலை அறுக்க ஆள் அனுப்பிய காலம் எல்லாம் போச்சு. இப்போது ஆதாயம் இருந்தால் யாராக இருந்தாலும் அணைத்துக்கொள்வார். எதிரியா நண்பனா என்பதுதான் முக்கியம். அவர்களது ஜாதி அல்ல. என்ன பார்ப்பனராக இருந்தால் இந்த மாதிரி கவிதையில் ஜாதி பற்றி ஏதாவது சொல்வார். (நெடுமாறனுக்கும் ஒரு கவிதை எழுதியிருக்கிறார், அதை படித்து யாராலும் நெடுமாறன் எந்த ஜாதி என்று தெரிந்துகொள்ளமுடியாது.)

வயதானவரின் சிறு பலவீனம், விட்டுத்தள்ளுங்கள்!

அவர் எழுதிய கவிதை – மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் வரதராஜனை குறிப்பிடுகிறதாம்.
காரியமாகும் வரையில் நம் கரத்தைக் குலுக்குவதென்ன…
காலைப் பிடிப்பதுதான் என்ன?
அடிச்சது ‘சான்ஸ்’ என்றதும் ‘ஆத்துக்காராள்’ காட்டிய
அன்பும் நன்றியும் கூட ஆலாய்ப் பறந்து விடும்;
அசைத்துப் பார்த்தேன்
அடிமரம் ஒட்டிய கிளையன்றை!
அடடா – கொடிய பூச்சிகளும் கொட்டும் தேள் கூட்டமும்
படிப்படியாய் அளந்து போட்டது போல்
பாவி மனிதன் தலையிலிருந்து
படபடவென உதிர்ந்தென்னைத் தாக்கியதைக் கண்ட பின்பே
உணர்ந்து கொண்டேன்;
‘அவாள்’ நமக்கு எப்போதும் ‘சவால்’தான் என்ற உண்மை!
நன்றியில்லா உள்ளம் கண்டு நாய்கள்கூட சிரிக்குமய்யா!

P.S. இதெல்லாம் கவிதை என்றால் பாரதியார் எழுதியது என்ன? இதையெல்லாம் கவிதை என்பது கொஞ்சம் ஓவர்.