Indian Society



ஒரு மைசூர் சம்பவம்.

Jun 8, 2011
Human-elephant conflict turned fatal in Mysore as two wild tuskers  entered the
city. One of the elephants gored a security guard to death  before it was
subdued and taken away.

 

(Photos – Courtesy The Hindu)


1948ல் அம்பேத்கார், நேரு, சர்தார் படேல் ஆகியோர் மகாத்மா காந்தியின் தீண்டாமை ஒழிப்பையும், பெண்கள் விடுதலையையும், மற்ற பல முன்னேற்றக் கொள்கைகளையும் கருத்தில் கொண்டு இந்திய சட்டத்தை தயார் செய்தனர்.  இது தனிப்பட்ட ஹிந்து சட்டத்தை எதிர்த்து அனைவருக்கும் ஒரே சட்டம் என்ற கொளகையை முன் வைத்தது. இதை ஹிந்து-சட்ட-மசோதா (Hindu code Bill) என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். இதன் அடிப்படை வேலைகள் இந்திய சுதந்திரம் தவிர்க்க முடியாத ஒன்று என்று தெரிய வரும் பொழுதே ஆரம்பித்து விட்டது. அதாவது 1941லேயே அனைத்து இந்துக்களுக்கும் ஒருமையான சட்டத்தை ஏற்படுத்த சர்.பி.என்.ராவ் தலைமையிலான கமிட்டியை பிரிட்டிஷார் உருவாக்கினர்.  இந்தச் சட்டம் மிதாக்‌ஷரத்தையும், தாயாபாகத்தையும் நிலைகுலையச் செய்தது. அதனால் பல இந்து மேல் ஜாதியினரை பகைத்து கொண்டார் நேரு.

இந்த சீர்திருத்தச் சட்டங்களின் முக்கிய அம்சங்கள்*:

1. மிதாக்‌ஷரத்தையும்,  தாயபாகத்தையும் முழுமையாக அல்லாவிட்டாலும்  பல பகுதிகளை புறக்கணித்தல் – சுருக்கி சொல்லப்போனால் மகனுக்கும் மகளுக்கும் அப்பாவின் சொத்தில் 50-50

2. பெண்களுக்கு அலிமோனி – விவாகரத்தான பெண்ணுக்கு ஜீவானாம்சம்

3.  ஜாதி மாற்று திருமணங்களை அங்கீகரித்தல் – அதாவது சட்டப்படி ஜாதி மாற்று மணங்களில் ஈடுபட்டுள்ளவர்கள் சட்டப்படி ஒரே ஜாதியில் திருமணம் பண்ணியவர்கள் போன்று அணைத்து உரிமையும் பெறுதல் – அதாவது சொத்துரிமை போன்றவை.

4. பெண்களுக்கும் டைவோர்ஸ் உரிமை

5. மோனோகாமி – ஒரு மனைவியோ, ஒரு கணவனோ மட்டும் இருக்கவேண்டும்

6. வேறு ஜாதிக் குழந்தைகளை தத்தெடுப்பது

*(”காந்திக்கு பிறகு இந்தியா” – ராமச்சந்திர குகா)

நல்லச் சட்டங்கள் தானே என்று தோன்றுகிறதல்லவா? உங்களுக்கு தோன்றுகிறதோ இல்லையோ, பல முன்னேற்ற சமுதாயத்திற்கு காலகாலமாய் தோன்றிக்கொண்டு தானிருந்திருக்கிறது. இந்த மாதிரி சீர்திருத்தங்களெல்லாம் கௌடிலயர் காலத்திலிருந்தே பல மேல ஜாதி இந்துக்களின் எதிர்ப்புகளுக்கு இடையில் முயன்று கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

அரவிந்தன் நீலகண்டன்  ”இந்துத்வத்தின் சாதிய எதிர்ப்பு பாரம்பரியம்” (“பண்பாட்டை பேசுதல்”  – தமிழ்ஹிந்து பதிப்பகம்) என்ற கட்டுரையில் ஆர்.எஸ்.எஸ். ஸின் முக்கிய கோட்பாடான சாதிய புறக்கணிப்பிற்கு  சத்தியகாம ஜாபாலா, ஸ்ரீமத் பி.ஸ்ரீ.ஆச்சாரியார் முதற் கொண்டு பல உதாரணங்கள் கூறுகிறார். வீர் சாவர்க்கர், குருஜி மாதவ சதாசிவ கோல்வால்க்கர் முதலியோர்கள் சாதியத்துக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள், ஆர்.எஸ்.எஸ். மேடைகள் எப்பொழுதும்  ரைகவர் முதல் அம்பேத்கார் வரை முன் வைத்து பேசுகிறது என்பதையெல்லாம் அரும்பாடுபட்டு விளக்குகிறார். அவரின் பிரயத்தனம் புரிகிறது. மேல் ஜாதி ஹிந்துக்கள் முற்போக்கு சிந்தனைக்கு தடையாக இருந்ததை ஆர்.எஸ்.எஸ். எதிர்க்கிறது என்ற செய்தியை சொல்ல பாடுபடுகிறார். விஷ்வ ஹிந்து பரிஷத் ஜாதியத்திற்கு எதிர்ப்பாக எடுத்த நடவடிக்கைகளை சுட்டுகிறார்.

ஆனால் ஆர்.எஸ்.எஸ்.  ”ஹிந்து சட்ட மசோதா”விற்கு கடின எதிர்ப்பு தெரிவித்ததாக வரலாறு கூறுகிறது. அனைத்திந்திய இந்து-சட்ட-மசோதா-எதிர்ப்பு என்ற அமைப்பிற்க்கு தன் முழு ஆதரவை அளித்திருக்கிறது. துவாரகாவின் சங்கராச்சாரியர், பழமைவாத(conservative) வக்கீலகள், மற்றும் பலரின் இந்த மசோதா எதிர்ப்பிற்கு பின்னால் தன் முழு பலத்தையும் ஆர்.எஸ்.எஸ். இயக்கம் அளித்ததாக ராமச்சந்திர குஹா கூறுகிறார். இந்தச் சட்டம் ”ஹிந்து இனத்திற்கு ஒரு அணு குண்டு” என்று ஆர்.எஸ்.எஸ்.ச்ஸை சேர்ந்தவர்கள் வர்ணித்திருக்கிறார்கள்.

இன்று ஆர்.எஸ்.எஸ். இதை எப்படி நியாயப்படுத்துகிறது?


ராமஜன்மபூமி-பாபரி மசூதி கேசில் கடவுள் ராமன் ஒரு legal entity என்று தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறதாம். அதனால் ராமனுக்கு சொத்து இருக்கலாம் என்று தீர்ப்பு எழுதி இருக்கிறார்களாம்.

இந்த மாதிரி சட்ட நுணுக்கங்கள் are truly fascinating. யோசித்துப் பார்த்தால் கம்பெனிகள், அரசுகள், கிரிக்கெட் போர்ட் போன்ற abstract அமைப்புகள் எல்லாம் legal entities ஆக இருக்கும்போது ராமனும், அல்லாவும், கிறிஸ்துவும் ஏன் legal entities ஆக இருக்கக் கூடாது?

இது இன்று நேற்றில்லை, காலம் காலமாக நடந்து வருவதுதான் என்று டாக்டர் நாகசாமி தினமலர் பத்திரிகையில் ஒரு கட்டுரை எழுதி இருக்கிறார்.

ராஜராஜ சோழன் இராஜராஜீச்வரம் உடைய பரமசுவாமிக்கு நாம் கொடுத்தது என்று தெளிவாக எழுதியுள்ளான். நிலம் கொடுத்தது மட்டுமல்ல, அணிகலன்கள் கொடுத்தது, சமையல் கலங்கள் கொடுத்தது என என்னென்ன கொடுத்தானோ, அத்தனையையும் தனித்தனியாக, “அவருக்கு கொடுத்தது’ என்றே எழுதியுள்ளார். அத்துடன், அந்த தெய்வத்தை, “உடையார்’ என்றும் தவறாது கூறுகிறான். அதாவது, நிலம், அணிகலன் என எல்லாவற்றையும் உடையவர் அவர் என்று கூறுகிறான். ராஜராஜன் பின்பற்றிய சட்டப்படி கோவிலில் உறையும் தெய்வம் உயிருள்ள மனிதர் போலவே கொள்ளப்பட்டுள்ளது என தெள்ளத் தெளிவாக குறித்துள்ளான்.

சரிதானே? கோவில்களுக்கு இறையிலி நிலம் கொடுப்பதும், மடங்களுக்கு கொடுப்பதும் (மடாதிபதிகளுக்கு இல்லை, மடங்களுக்கு) காலம் காலமாக நடப்பதுதானே? இதை இப்போதுதான் கோர்ட்டில் தீர்மானிக்கிறார்களா?

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டு நடப்பு

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
டாக்டர் நாகசாமியின் கட்டுரை
அயோத்தி அகழ்வாராய்ச்சி முடிவுகள்
அயோத்தி தீர்ப்பு


பாலாஜி என்பவர் தமிழ் ஹிந்து தளத்தில் “மிதவாத முஸ்லீம்கள் எங்கே? ” என்று ஒரு பதிவு சீரிஸ் எழுதி இருக்கிறார். நல்ல சீரிஸ். நான்கு பகுதிகள் உள்ளன. (பகுதி 1, பகுதி 2, பகுதி 3, பகுதி 4)

குறிப்பாக மூன்றாம் பகுதி என் போன்றவர்களுக்கு இஸ்லாம் மீது இருக்கும் திருப்தியான பதில் இல்லாத கேள்விகளை தொகுத்திருக்கிறது. படித்துப் பாருங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டு நடப்பு


தீர்ப்பு எனக்கு புரியவில்லை என்பதை சொல்லத்தான் வேண்டும். படித்த வரையில் ஒரு நீதிபதி இங்கேதான் ராமன் பிறந்தார் என்று சொல்வது போல இருக்கிறது. (ராமன் இங்கேதான் பிறந்தான் என்று மக்கள் நம்புகிறார்கள் என்றல்ல, ராமன் இங்கேதான் பிறந்தான் என்று). இன்னொரு நீதிபதி கோவில் இடிக்கப்படவில்லை, ஏற்கனவே இருந்த இடிபாடுகளின் மீது மசூதி கட்டப்பட்டது என்கிறார். இது இவருக்கு எப்படித் தெரியும் என்று புரியவில்லை. ஒருவர் அது மசூதியே இல்லை, ஏனென்றால் அது இடிபாடுகளின் மீது கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்கிற மாதிரி இருக்கிறது. இத்தனை நாள் இது முஸ்லிம் அமைப்புக்கு சொந்தம் என்பதற்கு documentation இருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன், இல்லை என்கிறார்கள். அப்படி எந்த documentation-உம் இல்லை, இது புறம்போக்கு நிலம் என்றால் இத்தனை நாள் கையகப்படுத்துவதில் ஹிந்து அமைப்புகளுக்கு என்ன பிரச்சினை என்று தெரியவில்லை. அப்புறம் நிர்மோஹி ஆகாராவாம், இதுவும் ஹிந்து அமைப்புதானே, இதற்கு மட்டும் என்ன ஸ்பெஷல் ட்ரீட்மென்ட் என்றும் புரியவில்லை.

எது எப்படி இருந்தாலும் கோர்ட்டில் கேஸ் முடிந்தது சந்தோஷம். தீர்ப்பு பிடிக்கிறதோ இல்லையோ அதை ஏற்றுக் கொள்வதுதான் (இல்லை அப்பீல் செய்வது) சரியான அணுகுமுறை.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டு நடப்பு
தொடர்புடைய சுட்டிகள்: அயோத்தி அகழ்வாராய்ச்சி முடிவுகள்


டெல்லியில் நடக்கவிருக்கும் காமன் வெல்த் விளையாட்டுகள் ”நேஷனல் பிரைட்”.

ஒரு வினாடி- நீங்கள் பெருமைப்பட முயற்சி செய்வதற்கு முன் மேலே படியுங்கள்.

காமன் வெல்த் என்பது ”நேஷனல் பிரைட்” என்ற உணர்ச்சி, நம்மைப்போன்ற காமன் மேனை காட்டிலும் அதிகம் இருக்க வேண்டிய தேசிய தலைவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டு அல்ல.

அவர்கள் காமன் வெல்த் வில்லேஜை கடைசி நேரம் வரை ”ஜன்க்” போன்று வைத்திருந்தார்கள். ஒரு வாரத்திற்கு முன் பாலம் உடைந்து விழுகிறது. “வில்லேஜ்” கூவம் போல் “வாசம்” கொடுக்கிறது. இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ தயாரின்மை. கடைசியில் ஏதோ பண்ணி ஒப்பேத்தியிருக்கிறார்கள். இதற்கு ஆஸ்திரேலிய அணியின் புகழ்ச்சியை பரைசாற்றுகிறார்கள்.

டாய்லட் பேப்பர் $80 டாலர் என்று கொள்முதல் பண்ணியிருக்கிறார்கள். (சோப்பு டப்பா $61 – ரூ.3000) அதாவது கிட்டத்தட்ட ரூபாய். நாலாயிரம். ஒரு ரோலா அல்லது 24 ரோல்கள் கொண்ட ஒரு பாக்கெட்டா என்று என்க்கு சரியாக தெரியவில்லை. 24 ரோல்கள் என்றால் கூட பெஸ்ட் குவாலிட்டி $10லிருந்து  $15வரைத்தான் (ரூ.300 – ரூ.450) அமேரிக்க சந்தையில் அதுவும் சில்லரைச் சந்தையிலேயே கிடைக்கிறது.  மொத்தக் கொள்முதல் நேரடியாக பண்ணும் பொழுது இதில் கால் விலையிலேயோ அல்லது அதிகபட்சம் அரைவிலையிலேயோ சாதாரண மளிகைகடை உரிமையாளர்கள் கூட பேரம் பேசி அடக்கி விடலாம்.  அப்படி பட்டவை இந்திய சந்தையில் எவ்வளவு மலிவாக வாங்கலாம் என்று நினைத்துப் பாருங்கள்! அதுவும் மிக பெரிய பர்சேஸ் மேனஜர்கள் (பெரிய பல்கலைகழகத்தில் MBA படித்தவர்களாகவும் இருக்கக்கூடும்) இதை இப்படி “திறமையாக” கொள்முதல் செய்திருக்கிறார்கள். அவர்களை சொல்லி என்ன பயன்? அவர்களுக்கு பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் அரசியல் அரக்கர்கள் அல்லவா இதற்கு காரணம்!

நான் நினைப்பது என்னவென்றால் (என்னுடைய கான்ஸ்பிரஸி தியரி) இது கூட ஒரு வித காசு பண்ணும் திட்டமே. அதாவது கடைசி நேரம் வரை வேண்டுமென்றே ஒன்றும் செய்யாமலிருந்து விட்டு, நேரம் நெருங்கியதும் ஒரு வித பதட்டத்தை பரவச் செய்து, காசு போனால் பரவாயில்லை, எதோ வேலை நடந்தால் சரி என்று மக்கள் எதிப்பார்க்கும் ஒரு நிலை வந்ததும் நேரமில்லாததால் எல்லாவற்றையும் விலை அதிகம் கொடுத்து கொள்முதல் செய்வது போல் செய்து கமிஷன் காசு பார்க்கிறார்களோ!  (அரசியல்வாதிகள் அவர்கள் பிணாமிகள் நிர்வாகம் செய்யும் ஸ்தாபனங்களில் கொள்முதல் செய்தால் அது ”கிக்பேக்” கூட இல்லை. மொத்தமும் அவர்களுக்கு தான்.) ஆனாலும் 4000 ரூபாய் டாய்லட் பேப்பர்  3000 ரூபாய் சோப்பு டப்பா இதெல்லாம் எல்லா வரைமுறைகளையும் தாண்டி விட்டது.  எவன் நம்மைக் கேட்க இருக்கிறான் என்ற திமிர். இப்படி காசு பார்ப்பது தான் அவர்களுக்கு நேஷனல் பிரைடோ என்னவோ!

நேஷனல் பிரைட் அமெரிக்க தேசிய வானொலிகளில் சந்தி சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. சிரிக்கிறார்கள் என்றால் லிட்டரல்லி சிரிக்கிறார்கள். அவர்கள் டாய்லட் பேப்பர் தங்கத்திலா செய்யப்பட்டிருக்கிறதென்று கேட்கிறார்கள்.

இவர்கள் அரசியல்வாதிகள். இவர்களிடமிருந்து வேறு எதை எதிர்பார்க்க முடியும்? ஆனால் A.R. ரஹ்மானுக்கு என்ன வந்தது? ஒரு ”தீம் சாங்க்” போட்டுக் கொடுங்கள் என்று ஒரு மில்லியன் டாலர்கள் கொடுத்திருக்கிறார்களாம். (அல்லது ஒரு மில்லியன் ரூபாய்களா என்பது தெரியவில்லை) அவர் நேஷனல் பிரைடை உயர்த்த வேண்டும் என்று எந்தவித பிரத்தியோக முயற்சியும் எடுத்தது போல் தெரியவில்லை. ஏதோ ஒரு பாட்டை போட்டுக் கொடுத்திருக்கிறாராம். பணத்தைத் தவிர ரசனைக்கெல்லாம் மதிப்புக் கொடுக்காத அரசியல்வாதிகளுக்கே தாங்க முடியவில்லை. பாட்டை மறுபடியும் போட்டுத் தர சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஹாலிவுட்க்காக ”ஸ்லம்டாக் மில்லியினர்” மூலம் எடுத்துக் கொண்ட முயற்சியில் கொஞ்சமாவது தேசத்தின் பெருமைக்காக எடுத்திருக்கலாம். எனக்கு இசையிலும், குணத்திலும் பிடித்தவர்களுள் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானும் ஒருவர். அவர் பணம் வாங்கிவிட்டோம், எதையோ போட்டுக் கொடுப்போம் என்று நினப்பவரும் அல்ல. நல்ல மனிதர்.  நல்ல இசை அமைப்பாளர். ஏதோ அலட்சியம்.  அவருடைய அந்த அலட்சியம் ஏமாற்றத்தை அளிக்கிறது.

NPR Relay

Commonwealth Games Could Backfire On India’s Goal

Commonwealth Games 2010

Toilet Paper Scandal


அயோத்தியின் சர்ச்சைக்குரிய ராமஜன்மபூமி-பாபரி மசூதியில் அகழ்வாராய்ச்சி நடந்திருக்கிறது. அங்கே ஒரு கோவிலின் மீதே மசூதி கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்று ஆராய்ச்சி முடிவுகள் சொல்கின்றன. இதைப் பற்றிய கட்டுரையை தமிழ் ஹிந்து தளத்தில் காணலாம். எழுதிய டாக்டர் நாகசாமி ஒரு வரலாற்று நிபுணர். அவர் அங்கே கோவில் இருந்திருக்க வேண்டும், அதன் மேல்தான் மசூதி கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்று சொன்னால் அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும். அவரது integrity சந்தேகத்துக்கு அப்பாற்பட்டது.

இந்த முடிவுகளில் உண்மையான முக்கியத்துவம் முஸ்லிம் அமைப்புகள் மேல் இப்போது ஒரு தார்மீக ரீதியில் அழுத்தம் ஏற்படும் என்பதே என்று எனக்கு தோன்றுகிறது. பல முஸ்லிம் அமைப்புகளும் இந்த மசூதி ஒரு கோவிலின் மேல் கட்டப்பட்டது என்று ஒத்துக்கொள்ள தயாராக இல்லை. அப்படி கட்டப்படவில்லை என்பதை ஒரு தர்ம, நியாய ரீதியான அடிப்படையாக அவர்கள் பயன்படுத்தினர். இனி மேல் அது முடியாது என்பதுதான் இந்த ஆராய்ச்சியின் முக்கியத்துவம் என்றே நான் கருதுகிறேன்.

ஆனால் இந்த முடிவின் சட்ட ரீதியான significance என்ன? நான் வக்கீல் இல்லைதான், ஆனால் இந்த உண்மைக்கு சட்ட ரீதியாக எந்தவிதமான significance-உம் இல்லை என்றுதான் எனக்கு தோன்றுகிறது.

ஐநூறு அறுநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு அரசு, ஒரு ராஜா அந்த அரசின் சட்ட, நியாய, தர்மப்படி ஒரு கோவிலை இடித்து அங்கே ஒரு மசூதியைக் கட்டினான். அதற்கான ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன என்று “ஹிந்துத்துவவாதிகள்” பல ஆண்டுகளாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்போது அகழ்வாராய்ச்சியும் அவர்கள் தரப்பை மேலும் வலுவாக்குகிறது. அது பாபரின் அரசு eminent domain என்ற கோட்பாட்டை அதன் சட்ட நியாயங்களுக்கு உட்பட்டு கடைப்பிடித்ததால் உருவான ஒரு நிலை. அதற்கு பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு பின்னால் இந்தியாவை விட்டு வெளியே போன கோஹினூர் வைரத்தை இனி மேல் ஆங்கிலேய அரசியிடமிருந்து திருப்பி வாங்கமுடியுமா? Statute of Limitations என்று ஒன்று இல்லையா? அந்த “அநீதியை” இன்றைய அரசு சரி செய்ய வேண்டும் என்று வாதிட்டால் சொத்து என்று ஒரு கோட்பாடு உருவாவதற்கு முன்னால் எல்லாம் எல்லாருக்கும் சொந்தம்; இப்போது இருக்கும் சொத்துரிமை அநீதி என்று எல்லாரும் அவர்கள் அவர்கள் பாங்க் கணக்கில் உள்ள பணத்தை அரசிடம் கொடுத்துவிடுவீர்களா? (நான் நிச்சயமாக மாட்டேன்.)

சட்ட ரீதியாக இதைப் பற்றி யாராவது நிபுணர்கள் எழுதினால் என் போன்ற layman-களுக்கு உதவியாக இருக்கும்.

For the record, கோவில் மேல் மசூதி கட்டப்பட்டிருந்தாலும் கட்டப்படாவிட்டாலும் மசூதி இடிக்கப்பட்டது நியாய, தர்ம, சட்ட ரீதியாக பெரும் அநீதி, குற்றம் என்பது என் உறுதியான கருத்து.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டு நடப்பு, வரலாறு

தொடர்புடைய சுட்டிகள்: தமிழ் ஹிந்து தளத்தில் டாக்டர் நாகசாமியின் கட்டுரை

அடுத்த பக்கம் »