Si.Su. Chellappaஅழியாச்சுடர்கள் தளத்தில் இந்த கதையைப் படித்தபோது ஜெயகாந்தனின் நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி கதை நினைவு வந்தது. பிதாமகன் சினிமாவும் நினைவு வந்தது. ஒரே காட்சிதான் – சுடுகாட்டு வெட்டியான் பிணத்தை எரித்துக் கொண்டும் குத்திக் கொண்டும் ஆனந்தமாக பாட்டு பாடுகிறான். செல்லப்பாவுக்கு பிணத்தை எரிப்பது வெட்டியானுக்கு வெறும் வேலை, அவனுக்கும் காதல் உண்டு, பாசம் உண்டு, அவை எல்லாம் அடுத்தவர் பிணம் பின்புலமாக இருக்கும்போதும், இறந்தவர் குடும்பம் சோகத்தில் மூழ்கி இருக்கும்போதும் கூட (பாட்டாக) வெளிப்படும் என்ற தரிசனம் கிடைக்கிறது. ஜெயகாந்தன் கதையில் தரிசனம் கிடைப்பது வெட்டியானுக்கு; அவன் மகன் இறக்கும்போதுதான் மயானம் துக்கம் நிறைந்த இடம் என்பதை அவன் உணர்கிறான். அது வரையில் அவனும் மயானத்தில் ஜாலியாக “நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி” என்று பாடிக்கொண்டு இருக்கிறான். பிதாமகனிலும் அதே கண்டுபிடிப்புதான் – விக்ரமுக்கு சாவு எவ்வளவு கொடுமையானது என்பது சூர்யா காரக்டர் இறந்த பிறகுதான் தெரிகிறது. அது வரை அவனும் பிணத்தை எரிக்கும்போது பாடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறான். ஒரே காட்சி, மூன்று சித்தரிப்புகள். நன்றாக இருக்கிறது!

செல்லப்பாவின் கதையை பதித்த அழியாச்சுடர்கள் தளத்துக்கு நன்றி!

நண்பர் ஸ்ரீனிவாஸ் அனுப்பிய மறுமொழியிலிருந்து: சுஜாதா கூறுகிறார்…. (கற்றதும் பெற்றதும்)

ஜெயகாந்தனின் சிறுகதையான ‘நந்தவனத்திலோர் ஆண்டி’ க்கும், ‘பிதாமகன்’ கதைக்கும் ஒற்றுமை உள்ளதைக் கவனித்தீர்களா?’ என்று கேட்டு எனக்கு அமெரிக்காவிலிருந்து மின்னஞ்சல் அனுப்பியிருந்தார் ஒரு நேயர்.

இதில் இரண்டு விஷயம் எனக்கு உற்சாகமளித்தது. ‘பிதாமகன்’ போன்ற படங்களை உடனே அமெரிக்காவிலும் பார்த்துவிடுகிறார்கள். ஜெயகாந்தன் கதைகளையும் படித்திருக்கிறார்கள் அமெரிக்காவில் உள்ளவர்கள்.

‘நந்தவனத்திலோர் ஆண்டி’ ஜெயகாந்தன், ஆரம்ப காலத்தில் ‘சரஸ்வதி’ இதழில் எழுதிய சிறுகதை. இதுவும் ஒரு வெட்டியானின் கதைதான். இதன் ஆதாரக் கருத்து — தினம் தினம் குழந்தைகளைப் புதைப்பதால் துக்கம் மரத்துப் போய், எவ்வித வருத்தமும் காட்டாமல் சித்தர் பாட்டை அர்த்தம் புரியாமல் முணுமுணுப்பவன் (இவனுக்குக் குடும்பம் உண்டு). இடுகாட்டிலேயே பிறந்த தன் மகனை இழந்ததும்தான், தான் புதைத்த ஒவ்வொரு பிணத்தின் பின்னாலும் சோகம் இருப்பது புரிந்து, எல்லாச் சாவுக்கும் கதறி அழுகிறான் என்பது.

ஜெயகாந்தன் கதையில் கஞ்சா கடத்தல், சூர்யா போன்ற நண்பர்கள் எதும் கிடையாது. ‘பிதாமகன்’ அந்தக் கதையினால் inspired என்று வேண்டுமெனில் சொல்லலாம்.

அப்படிப் பார்த்தால், அரிச்சந்திரன் கதை கூட அதற்கு இன்ஸ்பிரேஷன் என்று சொல்லலாம். ‘ரோஜா’ வை ‘சத்தியவான் சாவித்ரி’ கதையிலிருந்து தட்டியது என்று சொல்லலாம்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படிப்பு

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
செல்லப்பாவின் “வாழ்க்கை” சிறுகதை
சி.சு. செல்லப்பாவின் வாடிவாசல், வாடிவாசல் பற்றி அழியாச்சுடர்கள் தளத்தில்

Advertisements