விண்ணில் எழாது — ஒரு
பெண்ணில் எழுந்தது
ரமணன் என்னும் —
ரவி;
புன்மை இருள்
போயொழிந்து
புலர்ந்தது — இப்
புவி!

*****

தன்னைத்
தானே விரும்பாதவன்;
வீடுபெற வேண்டி
வீடு விட்டு வந்தபின் —
வீடு திரும்பாதவன்!
அவன்–
ஆரையும் விழுத்தவல்ல —
நசைகள் மூன்றும்
நண்ணா மலை;
அமர்ந்த இடம்
அண்ணாமலை!

அவன்
அரிய குணங்களின் —
அற்புத
ஆவணம்;
கோவணம் கட்டிய — திருமுறைப்
பாவணம்!

குகை புகுந்த — வாலறிவின்
சிகை;
அதனுள் சுரந்த
ஆனந்தச் சுனையில் — ஞான
அரவிந்தமாய் — மடல்
அவிழ்ந்த முகை!

மான்;
மயில்;
ஆன்;
அஜம்;
அனைத்திடமும்
அன்பு பாராட்டினான்  — ஒரே
அளவதாய்;  அவன் ஓர் —
ஆண் தாய்!

‘உன்னுள் இருக்கும்
உன்னை அறி;
நீயாகவே —
நிற்பான் அரி!’

உதவினான்
உபதேசம்;
உட்கார்ந்து கேட்டது
ஊர்; தேசம்!
‘நான்’ விட்டவன் — ஒருநாள்
வான் சென்றான்;  செல்லுமுன்
‘நான்’ விட்டவன் — எவரும்
வான் செல்லலாம் என்றான்!

கவிஞர் வாலி (இவர்கள் இன்னமும் இருக்கின்றார்கள்)

Advertisements